Zaczęłam od zapisania się na noworoczne wyzwanie. Chciałam zadbać o siebie. Niestety nawet nie ruszyłam z wyzwaniem. Nie miałam kompletnie siły mimo szczerych chęci. Widziałam na grupie jak dziewczyny się motywują, dodają treningi, a na koniec wyzwania widziałam piękne przemiany. Jak tylko pojawiło się wyzwanie z formą na lato, poczułam że muszę do niego dołączyć. Ogólnie byłam w bardzo złej formie psychicznej i fizycznej. Kiedy patrzyłam na siebie w lustro chciało mi się płakać, czułam totalną rezygnację na wszystko. Jakby życie straciło sens i barwy, to był dla mnie bardzo trudny czas pod wieloma aspektami.

Bałam się czy sobie poradzę, czy treningi nie będą za trudne. I pierwszy miesiąc był trudny, ale bardziej pod względem tego by zacząć, by ruszyć. Nie każdy trening na początku robiłam też do końca, nie miałam siły, ale nie poddawałam się. Z czasem było lżej.

Nieco ponad 2 miesiące, było mi trudno wystartować i trochę zwlekałam, ale to że w ogóle nie ruszyłam z wyzwaniem noworocznym siedziało mi w głowie, że jeśli znowu nie zacznę, to kolejne wyzwanie mi przeleci i co będę czekać znowu do noworocznego i dalej będę się czuć tak jak się czuję? Nie chciałam już tak dłużej. Pierwsze efekty zauważyłam po 2 tygodniach i aż sama nie wierzyłam, że tak szybko.

To była kwestia wyboru i zaparcia, trening często robiłam późnym wieczorem. Obiecałam sobie, że zawalczę o siebie, o swoje zdrowie i starałam się dotrzymać sobie tej obietnicy.

Wiele razy, ale właśnie ta obietnica, którą sobie złożyłam i aktywność innych dziewczyn na grupie. Kiedy widziałam, że wrzucają swoje treningi, że ćwiczą to mnie też to motywowało i starałam się nie poddawać. Załączyła się taka zdrowa rywalizacja, bo skoro one ćwiczą i cisną to ja też będę. Byłam też ciekawa gdzie mnie to zaprowadzi na koniec wyzwania.

Lata temu ćwiczyłam z Waszymi ebookami i bardzo lubiłam te treningi. A pomogło mi wytrwać to, że widziałam efekty po krótkim czasie i to mnie też napędzało. Ta ciekawość, że skoro po 2 tygodniach coś zaczęło się już zmieniać to co będzie na koniec wyzwania.

Szczerze mówiąc korzystałam tylko z treningów z wyzwania.

Starałam się robić trening 4 razy w tygodniu, ale nie zawsze wychodziło. Czasem były to tylko 2, a czasem tylko 1 . Trening zawsze robiłam z nagraniem, tyle ile trwał w nagraniu tyle mi zajmował, plus rozgrzewka i czasem rozciąganie. Ale mówiąc szczerze nie byłam konsekwentna z rozciąganiem.

Bardzo zmieniło się to jak siebie postrzegam. Jeszcze dużo pracy przede mną do wymarzonej sylwetki, ale wyzwanie dało mi takie poczucie sprawczości, że dałam sobie słowo i nie poddałam się. Osiągnęłam też efekty sylwetkowe, których się nie spodziewałam co też przełożyło się na samopoczucie w codzienności i pewności siebie. Nauczyło mnie też dyscypliny i tego by się nie poddawać, bo często mi się nie chciało ćwiczyć. Było już późno, byłam zmęczona ale miałam takie uczucie: przecież sobie obiecałaś, robisz to dla siebie. Tak naprawdę to wyzwanie nauczyło mnie dbać o siebie, bo robię to teraz też na innych płaszczyznach mimo, że też często mi się nie chce. Ale znowu jest ten wewnętrzny głos: robisz to dla siebie, obiecałaś sobie.

Tak, nadal trenuje, bardziej zwracam uwagę na to co jem. Staram się wysypiać i spędzać więcej czasu w naturze.